Pacjent zapamiętał uczucie drapania w szyi. Według relacji przechowywanej przez muzeum Massachusetts General Hospital powiedział, że operacja nie bolała. Jego świadectwo stało się częścią przełomowego wydarzenia w dziejach medycyny. 16 października 1846 roku w Bostonie dentysta William T. G. Morton podał eter, a chirurg John Collins Warren operował w obecności obserwatorów. Pacjentem był młody drukarz Gilbert Abbott.
Pokaz i pacjent
Salę nazwano później Ether Dome — „kopułą eteru”. Od 1821 roku służyła jako sala operacyjna szpitala. Dziś, 180 lat po pokazie, znana opowieść skłania do prostego wniosku: ból został pokonany. Dokumentacja Abbotta wymaga uważniejszej lektury.
Anestezjolog Paul G. Firth przeanalizował te dokumenty i zamieścił ich reprodukcje w badaniu z 2022 roku. Warren próbował podwiązać naczynia doprowadzające krew do wrodzonej zmiany pod żuchwą Abbotta. Gdy pacjent opuszczał szpital 7 grudnia, jej rozmiar się nie zmienił. Słynna operacja nie wyleczyła schorzenia.
Retrospektywna relacja dołączona do dokumentacji opisuje też ruchy i krzyki podczas późniejszej części zabiegu, choć Abbott następnie twierdził, że nie czuł bólu. Firth stwierdza, że znieczulenie ogólne było niepełne. Nie przekreśla to znaczenia pokazu; pozwala odróżnić eksperyment o doniosłych skutkach od wygładzonej wersji, którą mogą tworzyć obchody rocznicowe.
Przed Bostonem i po nim
Chirurgiczna historia eteru już się rozpoczęła. Archiwum Boston Children's Hospital datuje jego znane zastosowanie do znieczulenia ogólnego w Georgii na 1842 rok. Muzeum Massachusetts General dokumentuje także pracę dentysty Horace'a Wellsa z podtlenkiem azotu i nieudany pokaz w Bostonie w 1845 roku. Morton wkroczył w dziedzinę, którą wcześniej współtworzyli inni praktycy.
Publikacje pomogły poszerzyć zasięg bostońskich eksperymentów. Chirurg Henry Jacob Bigelow opisał użycie eteru, a wiadomość dotarła poza szpital. Firth umieszcza operację Abbotta w ciągu publicznie przeprowadzanych zabiegów, zamiast traktować jeden dzień jako kompletny i ostateczny dowód.
Praca trwająca po historycznym pokazie
Przystosowanie znieczulenia do różnych pacjentów pozostawało praktycznym wyzwaniem. Archiwum Boston Children's opisuje, jak pielęgniarka anestezjologiczna Betty Lank i inżynier Geoffrey Dykes opracowali maski oraz mankiety do pomiaru ciśnienia w rozmiarach odpowiednich dla dzieci i niemowląt. Ich sprzęt trafił na rynek najpóźniej w 1940 roku. Historia rozwijała się dalej dzięki takim dostosowaniom, z dala od słynnego pokazu.
Abbott powinien znaleźć się w centrum tej rocznicy jako człowiek szukający leczenia, a nie tylko nazwisko kojarzone z wynalazkiem. Czytanie jego dokumentacji wraz z relacją muzeum pozwala zachować zarówno znaczenie 16 października, jak i świadomość ograniczeń tego, co wydarzyło się tamtego dnia.
Źródła: Russell Museum: pokaz; Russell Museum: kontekst historyczny; Archiwum Boston Children’s Hospital; Paul G. Firth: Ether Day Revisited, 2022.
